Droomafscheid voor Sander de Wijn: ‘Dit raakt me enorm’

Vijf competitiewedstrijden speelt De Wijn de komende weken nog voor Kampong, maar het tafereel na de gewonnen EHL-finale tegen Gantoise (3-2) voelde als zijn afscheid. Op het veld van Den Bosch was het niet Kampong-aanvoerder Jonas de Geus die in de schijnwerpers trad en de enorme beker in ontvangst nam. Nee, hij stapte bewust opzij en schonk die eer liever aan De Wijn, het clubicoon dat al sinds 2008 zijn ziel en zaligheid aan Kampong geeft. Met tranen in zijn ogen tilde de verdediger de beker hoog de lucht in. Zijn juichende teamgenoten leken gelukkiger voor De Wijn dan voor zichzelf.

‘Het raakte me enorm dat ik de beker in ontvangst mocht nemen’, vertelde De Wijn. ‘Het zegt veel over die gasten dat ze nog altijd blij met me zijn, ondanks mijn leeftijd. Ik heb altijd alles gegeven voor het team, voor de club, al achttien jaar lang. Maar ik heb nog veel meer van iedereen mogen terugkrijgen. Dat dit dan de bekroning is, dat ik op deze manier afscheid mag nemen… dat is echt bizar.’

Zijn afscheid was voor zijn teamgenoten een extra motivatie

Zijn verdedigende klasse, zijn onverwoestbare blauwe Kampong-hart, zijn onvermoeibare drive, zelfs op zijn 35ste nog; het zijn allemaal redenen dat zijn teamgenoten hem deze titel in zijn allerlaatste seizoen gunden. ‘Dat doet me veel’, zei De Wijn. ‘Door de jaren heen ben ik denk ik een betere teamgenoot geworden. Waardevoller als teamgenoot. Ik hoop dat ik iemand was op wie ze altijd konden bouwen, die loyaal was en die altijd voor ze klaar stond. Diezelfde instelling zie ik terug in de jongens, in de cultuur van het team. Dat maakt me ongelofelijk trots.’

De Wijn: ‘Tegelijk hoop ik dat de jongens dit succes vooral voor zichzelf beleven. Het was nooit mijn bedoeling dat het allemaal om mij zou draaien, helemaal niet zelfs. Maar misschien heeft mijn afscheid die gasten een kleine duwtje in de rug gegeven, als motivatie. Ik ben blij dat het positief heeft uitgepakt.’

Zelfs op zijn 35ste was hij beslissend

Zijn droomafscheid begon anderhalve week geleden al, toen hij met een video op Instagram het einde van zijn loopbaan aankondigde. De reacties stroomden binnen. ‘Ik ben echt geraakt door de liefde die ik uit de hockeywereld heb ontvangen. Het is overweldigend geweest’, vertelt De Wijn. ‘Daarna heb ik de knop omgezet om dit weekend maximaal te presteren. Ik denk dat dat aardig gelukt is.’

Voor je gevoel is De Wijn dit seizoen bezig aan zijn 42ste seizoen in de Tulp Hoofdklasse. Zijn haren kleuren langzaam grijs, maar zijn lichaam blijft dat van een topatleet. Voortdurend ging de verdediger deze Euro Hockey League voorop in de strijd, alsof hij bezig was aan zijn tweede jeugd. Zelfs op zijn 35ste was hij de afgelopen dagen in Den Bosch beslissend, met twee cruciale goals.

Vrijdag in de kwartfinale tegen Crefeld speelde De Wijn een topwedstrijd. Uit een strafcorner schoot hij bij een achterstand van 2-0 de belangrijke aansluitingstreffer binnen, het kantelpunt in de wedstrijd. Twee dagen later, in de halve finale tegen Amsterdam, liet hij opnieuw zien dat hij nog altijd niet versleten is. Keer op keer dook hij op in de spits, waar hij met een harde backhand de gelijkmaker binnensloeg, een minstens zo’n belangrijke goal. ‘Ik hou van dit soort grote wedstrijden’, zei hij glimlachend. ‘De jonge Sander vloog die wedstrijden vroeger aan op een forcerende manier. De Sander van nu doet dat door zijn team aan te jagen en mee op sleeptouw te nemen.’

Ook goud voor Renée van Laarhoven

Voorafgaand aan deze editie van de Euro Hockey League gaf vrijwel niemand een stuiver voor Kampong. Met een achtste plaats in de Tulp Hoofdklasse beleefde de ploeg van Tim Oudenaller een seizoen om snel te vergeten. Dat Kampong met EHL-goud het seizoen alsnog heeft gered, zorgde bij De Wijn voor een enorme glimlach.

‘De afgelopen weken kregen we klap na klap te verwerken. We wisten: er zit nog altijd kwaliteit en ervaring in deze ploeg. Maar dat we onze rug al zo snel hebben gerecht, dat vind ik echt schitterend. We hebben karakter getoond. Dat maakt me trotser dan het winnen van welke prijs dan ook.’

De Wijn is duidelijk een man van gevoel. Al een half uur voor de finale stonden de tranen in zijn ogen. Niet voor zichzelf, maar voor zijn verloofde, Renée van Laarhoven. Ook zij stond met SCHC in de EHL-finale en pakte de winst. ‘Dit is voor ons samen een prachtige dag’, zei hij stralend. ‘Je deelt lief en leed met elkaar. Ik gunde het haar nog meer dan mezelf.’