Op onze website kan je met hulp van Kai zoeken door alle pagina's en artikelen.
Den Bosch gooit z'n glazen in: ‘Dit was het slechtste scenario’
Ze begonnen het weekend met een virtuele play-offplaats in handen. Maar sinds zondagmiddag is het bijna zeker dat Den Bosch kan fluiten naar een halve finale. Door de bizarre 6-5 nederlaag tegen Kampong kan alleen een wonder de Brabanders nog binnen de top vier brengen. Maar daar rekent niemand meer op.
:quality(85):format(webp)/media/c151944e-12b5-4ab9-874b-939d0552f633/ep-koen-bijen.jpg)
Koen Bijen na de 6-5 nederlaag tegen Kampong. Foto: Ewout Pahud de Mortagnes
Minutenlang zat Koen Bijen na afloop in de dug-out. Eén blik op de international van Den Bosch was genoeg om te weten hoe hij zich voelde. Ellendig. Verdrietig. Verslagen. Hij sloeg een waterflesje omver en trok zijn shirt zo ver mogelijk over zijn hoofd om zijn tranen voor zichzelf te houden. Stond even op, om een paar meter verder wezenloos en met rode ogen voor zich uit te staren.
Vlak daarvoor waren er nog allemaal teamgenoten om hem heen. Dezelfde koppen, dezelfde bitterheid. Handen voor de ogen, de blik teneergeslagen. Uiteindelijk bleef Bijen als laatste over. Hij werd door de teamarts met een troostende knuffel van het bankje gehesen.
‘We laten onze play-offplaats gewoon uit onze handen glippen’, klinkt het vlak daarna ontredderd uit de mond van de spits. De wedstrijdbeelden suizen nog door zijn hoofd. ‘Als je uit bij Kampong vijf goals maakt, moet dat normaal meer dan voldoende zijn voor de winst. Maar we verdedigden niet goed genoeg in onze eigen cirkel en dat kostte ons de wedstrijd. We geven tien corners weg. Dat is simpelweg te veel. Ik hoop dat we hier harde lessen uit halen voor volgend seizoen. Want dit moet echt beter.’
:format(webp)/media/b1e1c1d4-a912-40f7-916d-78fcec15eed8/ep-den-bosch-baalt.jpg)
Diepe teleurstelling bij Den Bosch. Foto: Ewout Pahud de Mortagnes
De overtreffende trap van een rollercoaster
Een mini-analyse die volgde na een wedstrijd die de overtreffende trap was van een rollercoaster. Het afscheidsduel van Kampong-icoon Sander de Wijn, die na dik dertig minuten de strijd geblesseerd en geëmotioneerd staakte. Toen moesten de meeste goals nog komen. Die vielen op De Klapperboom vooral uit corners. Jip Janssen maakte er vier en pushte ook nog een strafbal binnen.
Hij zorgde er hoogstpersoonlijk voor dat Den Bosch, vorig seizoen goed voor een halvefinaleplaats, veertien minuten voor tijd op een 5-3 achterstand kwam. Door de goal van Thierry Brinkman in minuut 55 kwamen de Brabanders weer wat dichterbij in het zinderende slot. Duco Telgenkamp vergrootte twee minuten later de marge opnieuw tot twee (6-4 inmiddels).
En nog was het niet gedaan voor Den Bosch. Dat zag Timo Boers - driemaal trefzeker zondag - een minuut voor tijd de 6-5 maken. Daarna kregen de bezoekers nog drie corners, die allemaal geen resultaat opleverden. Op dat moment was allang duidelijk dat hun concurrent Amsterdam had gewonnen bij Rotterdam. Alleen een zege was voor Den Bosch genoeg geweest om plek vier te behouden.
:quality(85):format(webp)/media/3c6a5ad2-57dd-4b8c-8c8b-053155b3f561/ep-bijen-de-wijn.jpg)
Koen Bijen met Sander de Wijn, wiens afscheid door een blessure in het water viel. Foto: Ewout Pahud de Mortagnes
Stress en onvolwassenheid
Bijen: 'Ik weet niet wat er in kwart drie gebeurde. Maar we stonden erbij alsof we al verloren hadden. Dat past helemaal niet bij ons. Opeens maakten we er een renwedstrijd van. Wilden we elke bal snel nemen. We deden dingen die we normaal nooit doen. We gaven Kampong de bal en stonden dom te verdedigen, waardoor zij corners haalden. Stelden keuzes uit. We speelden niet met urgentie. Komt dat door stress? Ja, ik denk het wel.’
Den Bosch-coach Nanco Jansonius vond z’n team juist te vaak te gehaast en ongeduldig spelen. ‘Het is wrang hoe het vandaag loopt. Maar we hebben gewoon niet goed genoeg gespeeld. En natuurlijk kan een corner van Jip Janssen er een keertje ingaan. Maar niet zoveel. We weten precies wat hij gaat doen. ’
‘Het moest vandaag gebeuren’, herhaalt Jansonius nog maar eens. ‘Voor ons was dit een finale. Maar we waren te onrustig. Verloren af en toe ons hoofd. Dat is onvolwassen en jammer. Want we hebben veel meer in onze mars. Maar ergens denken we blijkbaar op zo’n dag ook: oh Jezus, ik moet het verschil maken. En gaat dat ten koste van de controle.’
:quality(85):format(webp)/media/7e5e8207-27a1-45af-a4e7-0674a9cd291f/ep-nanco-jansonius.jpg)
Nanco Jansonius haalde vorig seizoen met Den Bosch wel de play-offs. Foto: Ewout Pahud de Mortagnes
Even vloeken en schelden
Het verliezen van de vierde plaats hakte er natuurlijk in bij Den Bosch, dat Amsterdam dus zag passeren. De landskampioen heeft nu 41 punten, twee meer dan Bijen en zijn teamgenoten. ‘Dit is heel erg pijnlijk’, zegt de spits, terwijl op het veld vuurwerk wordt afgestoken om De Wijn uit te luiden. Bijen moet zijn stem verheffen om boven het geknal uit te komen. ‘Hier strijden we het hele jaar voor. Twee keer winnen was genoeg geweest. Nu verlies je van een team dat allang is uitgeschakeld, er niet eens heel veel zin in heeft en vandaag vooral motivatie haalt uit Sanders afscheid.’
Met vuur in zijn ogen: ‘Je moet zestig minuten aantonen dat je liever wil winnen dan Kampong. Dat hebben we niet gehaald.’ Hij denkt eens na over zijn eigen woorden. ‘Dertig minuten. Misschien.’
Formeel kan het allemaal nog voor Den Bosch. Maar dan moet Amsterdam wel gelijkspelen of verliezen tegen Schaerweijde, de huidige nummer negen. ‘Dat gaan ze niet weggeven’, zegt Bijen bedrukt. ‘We moeten de jongens die bij ons afscheid nemen een zo mooi mogelijke dag bezorgen. Maar eerst even heel veel schelden en vloeken in de kleedkamer.’
‘Dit was het slechtste scenario’, sombert Jansonius. ‘Ik neem niemand wat kwalijk. Maar het is ook duidelijk dat we op deze belangrijke dag niet ons maximale niveau haalden.’