De onverwachte route van Thije Bakker naar Jong Oranje

Nog niet zo lang geleden leek een plek bij Jong Oranje ver weg. Nu stond Bakker voor het eerst tijdens het Wilhelmus in het shirt van Nederland. ‘Een mooier begin dan dit kan je je eigenlijk niet wensen.’

Zo ontspannen als hij na afloop oogt, zo serieus nam hij de voorbereiding op zijn debuut. De avond voor de wedstrijd oefende hij samen met kamergenoot Diederik van den Hoek nog één keer de tekst van het volkslied. ‘Ik heb hem gisteravond toch nog even doorgenomen’, lacht hij. Eenmaal op het veld verdwenen de zenuwen snel. ‘Ik kijk altijd heel erg uit naar zo’n wedstrijd. Zodra hij begint, geniet ik alleen nog maar.’

Dat genieten werd beloond met twee treffers. Opvallend genoeg als spits, terwijl hij bij Nijmegen vrijwel altijd op het middenveld staat.

Net buiten de tijd gescoord

‘Dat is zeker even aanpassen. Als spits moet je veel meer wachten, loeren wanneer de bal komt en op het juiste moment voor de goal verschijnen. Dat gevoel probeer ik steeds beter te krijgen.’

Zijn eerste doelpunt, waarbij Bakker in een een-tegen-een de keeper omspeelde, werd niet toegekend doordat de zoemer nét daarvoor had geklonken. Niet veel later scoorde hij alsnog. ‘Dat was wel zuur. De jongens zeiden meteen: Had je niet door dat de tijd bijna om was? Ik wist dat er nog een paar seconden te spelen waren, maar ik had het idee dat ik meer tijd had. Het is mooi dat ik hem daarna alsnog mag maken.’ 

Dat Bakker überhaupt op het EK staat, was allerminst vanzelfsprekend. De middenvelder had nooit in een vertegenwoordigend Nederlands team gespeeld, totdat zijn coach bij Nijmegen hem onder de aandacht bracht van bondscoach Rick Mathijssen. Die nodigde hem uit voor de trainingsgroep. ‘Ik heb die mail denk ik wel vier keer gelezen. Daarna heb ik meteen mijn ouders gebeld.’

Niveau

Als enige speler uit de Promotieklasse, het tweede niveau van Nederland, kwam Bakker binnen in een selectie met spelers die in de Hoofdklasse actief zijn. Toch voelde hij nooit de behoefte zich extra te bewijzen.

‘Van de jongens om mij heen heb ik heel veel vertrouwen gekregen. Ze kijken niet per se waar je speelt. Uiteindelijk gaat het erom of je goed genoeg bent.’

Tijdens de eerste trainingen was hij vooral benieuwd hoe groot het niveauverschil zou zijn. ‘Ik ben daar heel bleu ingegaan. Omdat ik nog nooit bij zo’n groep had gezeten, was ik benieuwd naar het niveau van de groep. En hoe ik mij daartoe verhield. Na een paar trainingen kreeg ik het gevoel dat ik mee kon. Maar uiteindelijk beslist de coach.’

Goed nieuws

Die beslissing viel in zijn voordeel. Op de dag dat de definitieve EK-selectie bekend werd gemaakt, wachtten de spelers gespannen af. De afvallers zouden persoonlijk worden gebeld. Bakker werd niet gebeld. ‘Toen kwam het appje dat de selectie bekend was. Ik dacht alleen maar: ik ben niet gebeld, dus dat zal goed nieuws zijn.’ 

De vreugde was groot. ‘Ik heb twee uur aan de telefoon gehangen met iedereen waarvan ik vond dat ze het moesten weten.’ 

Ook zijn familie liet het moment niet aan zich voorbijgaan. Ze gooiden hun vakantieplannen om en reisden af naar Valencia om zijn debuut van dichtbij mee te maken. Meteen na het laatste fluitsignaal zocht Bakker hen op.

Goede kans maken

‘Mijn familie is er eigenlijk altijd. Mijn broertje is misschien wel mijn grootste fan. Dat ze hun vakantie hierop aanpassen, vind ik alleen maar superlief. Om dan terug te zwaaien als je het veld oploopt, vind ik het minste wat ik kan doen.’

Bakker kende een prima debuut op het internationale toneel, maar waar dat dit EK toe leidt, weet hij nog niet. Lachend: ‘Ik moet eerlijk zeggen dat ik iedere keer aan de jongens moet vragen welk team goed is. Ik heb weer superveel zin in de volgende wedstrijd. Als we zo spelen als vandaag, dan maken we een goede kans.’