‘De impact op Joep de Mol van Tokio en het WK van 2023 was enorm’

‘Bij Push was hij al een bepalende speler, met zijn acties aan de bal. Ik weet de betreffende oefenwedstrijd nog wel, die we met Oranje-Zwart tegen hen speelden, en dat hij de pannen van het dak speelde.’ De logiche vraag volgde: of De Mol eens mee wilde trainen in Eindhoven. Niet veel later maakte hij de overstap, waarna Baart in twee periodes meerdere jaren met hem werkte. 

‘Joep is een heel vrolijke, op z’n Belgisch gezegd, joviale man,’ zegt de Vlaamse coach, die in de beginjaren van De Mol in Eindhoven assistent-trainer was onder Michel van den Heuvel, na een tussenpoos wederom assistent en later hoofdcoach van inmiddels Oranje-Rood. ‘Hij heeft een groot hart, het is een ontzettende kracht van hem om verbindend te werken met de mensen rond hem. Maar dat kan ook een valkuil zijn, dat is ook iets waar hij in die periode tegenaan is gelopen.’

Met ‘die periode’ doelt Baart op de maanden rondom het WK van 2023. Het WK waarin De Mol afviel voor de selectie van Oranje. ‘Hij kon met zijn creativiteit en loopvermogen al het verschil maken, maar in de fase daarvoor onderscheidde hij zich nooit als grootse verdediger. Die stap heeft hij in de periode erna gemaakt.’ 

Het had duidelijk een persoonlijke impact op De Mol, aldus Baart. ‘Dat is ook logisch: als het in een eerdere fase gebeurt, wanneer je wat jonger bent, kan je het sneller een plek geven. Dan begrijp je dat je aan de voorkant van je carrière staat. Maar ik denk dat de impact van Tokio op Joep echt enorm was.’ De Mol werd toen in de kwartfinale buiten de wedstrijdselectie gehouden. ‘Ik denk dat hij het gevoel had aan de kant geschoven te worden en geslachtofferd voor het niet-presteren van het volledige team. Terwijl je op dat moment op een leeftijd bent dat je bij de ‘core’ van de groep wilt horen.’

‘Als clubcoach hoop je op dat moment weer snel door die deceptie heen te prikken. Ik wilde opnieuw die vrolijke, goedlachse verbinder in de groep. We draaiden een goed seizoen, maar als je aanvoerder - want dat was hij toen al - een persoonlijke strijd heeft met zichzelf, dan merk je dat, zowel in het spel op het veld als in de dynamiek van de groep. Hij was zeker niet minder gemotiveerd of minder aanwezig, maar het leidde wel af, je zag hem met zichzelf worstelen. Dat heeft effect op de groep, juist omdat hij zo’n dragende speler is.’

Maar de twijfel en onzekerheid hebben De Mol wel goed gedaan, analyseert Baart verder. ‘Jeroen (Delmée) betwiste of Joep op dat moment de juiste kant op ging om zijn plekje in Oranje te houden en garanderen. Daar heb ik het met Joep wel een paar keer over gehad, dan zei hij: ‘Ze vragen me om iets te doen dat ik niet ben’. Maar hij moest eigenlijk daar naar op zoek. Ik denk dat hij heel veel toevoegt aan een team, maar het mag niet zo zijn dat als verdedigen niet je specialiteit is of waarin je je onderscheidt, dat je er dan mee wegkomt om niet keihard een duel aan te gaan. Andere spelers doen dat wel. In die spiegel moest Joep even kijken. Zichzelf tegenkomen, en vervolgens de mouwen opstropen en aan het werk. Dat heeft hij gedaan.’

In de zomer van 2024 vertrok Baart bij Oranje-Rood, maar hij heeft altijd nog oog voor de ploeg. ‘Ik vind het prachtig om te zien hoe Joep verder is gegaan. Het was altijd al een mooi manneke, maar ik denk dat hij nu ook echt een leider is. Zowel binnen Oranje-Rood als binnen Oranje op zijn manier.’ 

Dat De Mol na Tokio en het WK van 2023 ergens toch altijd een kleine twijfel in zichzelf heeft, snapt Baart. ‘Het doet iets. Maar inmiddels heeft hij natuurlijk Olympisch goud gewonnen en ik hoop dat hij het deze zomer ook weer goed doet. Dat hij die onzekerheid definitief achter zich kan laten. Hij heeft een fantastische keuze gemaakt om trouw te blijven aan Oranje-Rood, ook daaraan zie je wat voor een persoon hij is. Ze zijn daar aan het bouwen om in de toekomst consistent in de top mee te draaien en ik denk dat die puzzel die nu in elkaar aan het vallen is, ook gaat brengen dat Joep zich daar en ook in Oranje sterk, goed en comfortabel in zijn vel voelt, terwijl hij zichzelf wel elke keer opnieuw uitdaagt.’