Captain Brinkman telt af: ‘Laatste WK-winst is akelig lang geleden’

Brinkman sjokte zondag als een van de allerlaatsten van het helblauwe WK-veld, dat in het Wagener Stadion is gelegd. Hij was een van de negen spelers die na afloop van het intensieve duel - de thermometer liep op naar dertig graden, wind was er amper - nog een paar shuttles moest afleggen. Dat was geen straftraining of het gevolg van een verloren weddenschap. Het maakt allemaal deel uit van het grote WK-plan.

‘Na de wedstrijd wordt precies afgelezen hoeveel belasting iemand heeft gehad. Dat wordt allemaal uitgerekend en bijgehouden in programma’s. Die load moet op zo’n dag als vandaag eigenlijk ongeveer hetzelfde zijn als over een week, bij onze eerste WK-wedstrijd. Op die manier word je optimaal klaargestoomd’, doceert Brinkman op de tribune, met de zweetdruppels nog op zijn voorhoofd.

Over die extra meters hoor je ‘m niet klagen op deze stralende dag. Dat gold wel voor de eerste helft van het laatste oefenduel, waarin Oranje op een terechte 2-0 achterstand kwam tegen een veel scherper en feller Australië. ‘Je kunt altijd een minder deel van de wedstrijd spelen. Maar nu was eigenlijk de hele eerste helft niet goed. Het was slordig en niet energiek genoeg. We creëerden ook weinig kansen.’

Na de pauze toonde Nederland een ander gezicht en viel kort voor tijd nog de 2-1 van Duco Telgenkamp. ‘Toen waren wij de ploeg met de meeste cirkelpenetraties en doelpogingen. Je wil zo’n laatste wedstrijd natuurlijk graag met een goed gevoel afsluiten. Maar aan de andere kant weten we ook allemaal dat er nog niets te halen is. Dat gevoel ontstaat ook pas echt op het moment dat het moet gebeuren.’

Selectie compleet, de setting veranderde

Het was de laatste wedstrijd in de voorbereiding van de Oranjemannen, die zondag hun toernooi beginnen tegen Nieuw-Zeeland. Op 13 juli kwamen ze weer bijeen na een korte zomerpauze. Richting het WK speelden ze ook tegen Frankrijk (5-0) en twee keer tegen Duitsland(1-0 en 1-1). ‘Het was allereerst heel mooi dat we weer helemaal compleet begonnen’, zegt Brinkman. De aanvoerder zag onder meer Jorrit Croon, Tjep Hoedemakers en Thijs van Dam - allemaal gouden teamgenoten uit Parijs - weer aansluiten. ‘Daardoor stonden we sinds tijden weer met de hele selectie op het veld. Ondertussen zagen we het stadion veranderen. De tribunes kwamen erbij, het promodorp werd opgebouwd. En op het veld schaafden we continu aan details, die aandachtspunten waren geworden.’

‘Een voorbeeld? Nou, in de Pro League bleek dat tegenstanders bij ons een te hoog rendement haalden uit lange corners. In de afgelopen periode hebben we daar meer naar gekeken. Hoe staan we gepositioneerd? Waar geven we druk? Het ging allemaal om leren, verbeteren en zoeken naar procenten die we kunnen winnen.’

Brinkman stipte de Pro League al aan. Nederland won de competitie de afgelopen vijf jaar drie keer. Afgelopen seizoen was de meest grillige editie voor Oranje. Maar zeven van de zestien duels werden gewonnen, bovendien ging liefst vijf keer een bonuspunt de mist in na een verloren shoot-out-serie. In geen enkel blok liet de olympisch kampioen een volledig stabiele indruk achter. Het leidde uiteindelijk tot het mislopen van het ticket voor de Spelen van Los Angeles en een teleurstellende vierde plaats.

‘Het was wisselvallig’, constateert ook Brinkman. ‘We verloren bijvoorbeeld onverwacht van India en hadden het in de winter ook moeilijk in de wedstrijden tegen Spanje en Engeland. En die verloren shoot-outs zorgen ook voor een hoop gemiste punten. Plus het gegeven - al mag het eigenlijk niet echt een excuus zijn - dat we nooit echt compleet waren. Ik wil niemand tekortdoen, maar we hebben in de Pro League geen wedstrijd gespeeld met de groep die er nu staat.’

De aanvaller is het eens met de kritiek van bondscoach Jeroen Delmée dat er in de twee zomerse Pro League-blokken aanvallend te weinig rendement werd gehaald. ‘Ook daar zijn we mee aan de slag gegaan. We kwamen vaak in volle cirkels terecht, wat het creëren van open kansen moeilijker maakte. Je komt vaak over de achterlijn binnen. Ook daar zijn we veel mee bezig geweest: hoe kunnen we daar meer en kwalitatief betere kansen uithalen? Dat killen is zo belangrijk. Kijk naar Argentinië, die zie je de hele wedstrijd niet. En vervolgens hebben ze aan een halve kans genoeg om te scoren.’

En wat zegt die wisselvalligheid van het afgelopen seizoen op dit moment? ‘Dat er echt helemaal niets vanzelf komt.’ Met nadruk: ‘Wat je hebt gepresteerd, dat levert nu niets meer op. Wat we in Parijs hebben gedaan zorgt voor ervaring die we meenemen. Maar we moeten het echt zelf komen halen. Dat besef brengt de afgelopen Pro League met zich mee.’

Er zijn best wat argumenten te verzinnen om gastheer Nederland in een favorietenrol te drukken voor dit mannen-WK, waarvan de finale in Waver wordt gespeeld. Sinds het afgelopen wereldkampioenschap in India is Oranje de meest succesvolle ploeg in het mondiale hockey met drie Pro League-titels, een gewonnen EK en uiteraard de winst op de Olympische Spelen. Bovendien staat het geraamte van Parijs nog als een huis, omdat alleen Pirmin Blaak en Seve van Ass afzwaaiden na het goud in Frankrijk. Een groot verschil met, pak ‘m beet, vice-kampioen Duitsland dat het inmiddels zonder zeven spelers van de olympische finale doet.

‘We zijn in mijn optiek een goede kanshebber. Niets meer, niets minder. Dat vind ik een realistische inschatting.’ Hij denkt even na. ‘Maar daar kan ik er nog zeven van opnoemen. Vanaf komende week moet blijken wie van die ploegen er op het juiste moment staat. In het toernooi kan groeien. In het internationale hockey ligt het gewoon heel erg dicht bij elkaar.’

Dus er is in de ogen van Brinkman ook geen land dat meer kanshebber is dan Nederland? ‘Nee, precies. We zitten allemaal op één lijn. Dat is mega-interessant, vind ik.’

Je hoeft Brinkman niet te vertellen wanneer de Oranjemannen voor het laatst wereldkampioen werden (in 1998, zijn vader Jacques was erbij). ‘Dat is inmiddels akelig lang geleden. Alleen dat feit is al genoeg om vol op jacht te gaan. Dat we die jacht mogen beginnen in dit stadion, ons tweede thuis, maakt het nog specialer.’

Brinkman is geen dromer. Wel iemand die dromen wil laten uitkomen. ‘We kijken al maanden uit naar dit toernooi. Als we woensdag het hotel instappen, komt het echt dichtbij. Maar dat gevoel heb ik maandag al. Dan begint de WK-week voor mij.’