Bukkens baalt van gemiste kansen: ‘Er zat meer in voor ons’

Met zijn neusje voor de goal stond Troost precies op de goede plek, helemaal vrij bij de tweede paal. Maar de bal die Duits international Thies Prinz vanaf de achterlijn op hem teruglegde, kreeg de aanvaller van Pinoké niet onder controle. Hij hoefde hem alleen maar binnen te slaan, maar raakte het stuiterende balletje met de punt van zijn stick. Daardoor kwam de bal ongelukkig op zijn lichaam en werd hij afgefloten. Uit frustratie greep Troost met zijn beide handen naar zijn hoofd. Zo vervloog de laatste kans van Pinoké op shoot-outs.
 
‘Ik wist toen meteen dat het klaar was’, blikte Troost in de lange gang van het Schouten Zekerheid Stadion schuldbewust terug op zijn gemiste kans. ‘Dit was dé mogelijkheid om shoot-outs te halen. Het was een lastige bal, maar ik had ‘m moeten maken. In de thuiswedstrijd heb ik ook een paar kansen gemist.’ Met 23 goals, waarvan zestien uit een strafcorner, leidde Troost de Steekneuzen knap naar de derde plaats in de competitie. Maar het lukte hem niet zijn ploeg ook naar de NK-finale te loodsen. ‘Ik had echt het vertrouwen dat die goal nog wel ging vallen. Maar we moeten onze rug rechten. Volgend jaar gaan we het opnieuw proberen. Ik kan er nu niks anders van maken’, verzuchtte hij.

Pinoké ziet de uitschakeling als een gemiste kans

In een kolkend Rotterdam ontvouwde zich zondag een spectaculaire halve finale. Voor rust werden de beide Rotterdamse goals telkens meteen weggepoetst door Pinoké: 2-2. In het vierde kwart kwam Rotterdam opnieuw op voorsprong, waarna de Steekneuzen hun keeper Hidde Brink naar de kant haalden en direct de 3-3 maakten. Pas in de laatste minuut viel de beslissing, toen Pepijn van der Heijden een strafcorner in het keeperloze doel sleepte: 4-3.

Opvallend genoeg liepen de lezingen van beide teams na het schitterende hockeygevecht ver uiteen. Rotterdam vond dat het voor rust de bovenliggende partij was en dat de 2-2 ruststand het spelbeeld had vertekend. Bij Pinoké klonk juist een ander geluid: de Steekneuzen zagen de uitschakeling als een gemiste kans, omdat ze te veel mogelijkheden onbenut hadden gelaten om Rotterdam pijn te doen.

Vandaar dat de verslagenheid bij Pinoké groot was. Verdediger Tim Knapper, die in het eerste kwart een bal miste waarna Tjep Hoedemakers de 1-0 maakte, zat op een stoel naast de dug-out en staarde beduusd voor zich uit. Engelsman Jack Waller viel in de armen van de geblesseerde aanvoerder Jacob Draper. Texas Bukkens zat gehurkt op het veld. De uitschakeling kwam keihard binnen.

‘Zij maken het wél af

Ook aanvaller Miles Bukkens, die uit een fraaie strafcornervariant de 1-1 maakte, was aangeslagen. ‘Ik geloof het nog niet helemaal. Ik had echt het idee dat we vandaag bij vlagen de betere partij waren. Maar ja, uiteindelijk gaat Rotterdam door en wij niet.’

Ook Bukkens stelde dat Pinoké te veel kansen had gemist om Rotterdam pijn te doen. ‘We begonnen niet goed aan de wedstrijd, maar vanaf de 1-1 namen we meer initiatief. Toen drukten we Rotterdam achteruit en dwongen we fouten af. Onze eerste twee corners gingen er meteen in, dus we zaten er lekker in. Maar we hadden een paar belangrijke momenten moeten verzilveren. Rotterdam haalt gewoon enorm veel rendement. Hoeveel corners hebben zij gehad? Drie of zo? In de heenwedstrijd niet één. Maar elke keer als zij gevaarlijk worden, halen zij er iets uit. Een paar rommelgoals gaan er bij hen in. Zij maken het wél af.’

Zuchtend: ‘Wij missen zelf een paar kansen. Op een paar momenten zijn we net niet scherp. Je krijgt één minuut voor tijd nog een honderd procent kans. Dat is denk ik het verhaal van deze twee wedstrijden: als zulke ballen net niet vallen, wordt het heel lastig.’

‘Op een paar momenten staan we niet aan’

Met de uitschakeling deed Pinoké zichzelf tekort, concludeerde Bukkens. ‘Ik zie dit als een gemiste kans, ja. We hebben gewoon een sterke ploeg. In de competitie hebben we een klein dipje gehad, maar verder hebben we vaak genoeg laten zien wat we kunnen. Er zit meer in dan wat we nu hebben laten zien. Op een paar momenten staan we niet aan. Dat is eeuwig zonde.’