Brinkman nog vol frustratie: ‘Heb Duco de waarheid verteld’

Hoeveel frustratie er twee dagen later nog altijd bij de 31-jarige aanvoerder van Oranje zit, wordt zondagmiddag na de verloren wedstrijd om het brons al snel duidelijk. Als Brinkman wordt voorgehouden dat Oranje ook richting de toekomst met Telgenkamp verder moet, omdat hij één van de beste spitsen van Nederland is, volgt een veelzeggende toevoeging. ‘Hockeyend, ja.’

Mentaal dus niet? ‘Dat lijkt me duidelijk.’

Telgenkamp had zich vrijdag in de halve finale tegen Spanje laten provoceren door Xavier Gispert. Nadat de Spanjaard na een geblokt schot opzichtig in zijn gezicht juichte, liep Telgenkamp in de val en gaf hij hem een beuk. De spits kreeg geel en moest tien minuten naar de kant. In die ondertalsituatie stortte Oranje volledig in: binnen enkele minuten veranderde de 1-1 in een 4-1 achterstand. De gedroomde WK-titel was daarmee in één klap uit zicht.

Na de wedstrijd bood Telgenkamp onmiddellijk zijn excuses aan zijn ploeggenoten aan. Diezelfde avond trok hij ook in interviews het boetekleed aan. Later volgde in de groepsapp van Oranje nog een excuus. Maar daarmee was de zaak binnen de spelersgroep bepaald niet afgedaan.

Verschillende ploeggenoten zochten Telgenkamp de afgelopen 48 uur persoonlijk op, vertelt Brinkman. Ook de aanvoerder zelf ging met hem in gesprek. Wat hij de spits precies voorhield, houdt hij liever binnenskamers. Maar over de strekking laat hij weinig twijfel bestaan. ‘De waarheid. Wat dat is, daar mag je zelf invulling aan geven. Maar het lijkt me helder.’

Over de actie zelf bestond volgens Brinkman weinig discussie. ‘Ik heb niemand in Nederland of op de wereld gehoord die er een andere mening over had.’ Over de impact ervan evenmin. ‘Het is één moment dat ons op dit WK de das omdoet.’

Brinkman zelf had er behoefte aan zijn frustratie bij Telgenkamp uit te spreken, voordat de blik weer op de strijd om het WK-brons kon. ‘Je moet zelf ook het veld weer opstappen. Wat dan helpt, is je emoties of gevoelens delen. Dat helpt altijd. Als je dat ook tegen zo iemand doet, stap je zelf een paar procent opgeluchter het veld op. Daar had iedereen ook alle recht toe.’

Telgenkamp zelf had de afgelopen twee dagen eveneens gemerkt hoe hard zijn actie binnen de ploeg was aangekomen, vertelt hij na de wedstrijd tegen Argentinië. Toch had hij niet het gevoel dat zijn ploeggenoten de uitschakeling volledig op hem afschoven.

‘Wij zijn een team dat samen wint en samen verliest. Helaas was ik het nu die iets doms deed in de halve finale. Dat hielp absoluut niet mee. Maar er gingen ook andere dingen mis. Het is geen solosport waarin je alles op één man kunt richten.’ 

Bondscoach Jeroen Delmée koos ervoor Telgenkamp niet langer dan noodzakelijk met zijn fout te confronteren. Daarvoor volgde de wedstrijd om het brons simpelweg te snel. ‘Je hebt eigenlijk niet de tijd om nog in de emotie te blijven zitten. Hij heeft zijn excuses aangeboden. Op dat moment kun je niet veel meer dan dat. Je kunt wel van iemand vragen dat hij honderdduizend keer zijn excuses aanbiedt, maar je moet gewoon door.’

Dat betekende ook dat Delmée geen moment serieus overwoog om Telgenkamp tegen Argentinië buiten de ploeg te laten, vertelt hij. De spits stond zondag gewoon weer in de basis. ‘Ik denk dat dit de sterkste opstelling was. Dat is mijn keuze geweest, niet die van de spelers. Zij krijgen 's ochtends te horen wat de opstelling is en dan ga je door.’

De uitgebreidere gesprekken volgen na het WK. Eerst gaat Delmée op vakantie, daarna komt het voorval opnieuw op tafel. ‘Het heeft natuurlijk ook veel met spelers gedaan. Het is niet zo dat het nu is afgekapt en dat er zand overheen is. We gaan er na de vakantie nog wel op terugkomen.’

Daarbij zal onvermijdelijk ook de vraag op tafel komen wat het incident betekent voor de toekomst van Telgenkamp bij Oranje. Delmée wil daar zondag nog niet op vooruitlopen. ‘We gaan later evalueren en terugkijken. Maar iedereen mag fouten maken.’

Telgenkamp weet in ieder geval welk aandeel daarin voor hemzelf ligt. Twee dagen na zijn actie draait hij er nog altijd niet omheen. ‘Ik ben gewoon heel stevig de fout ingegaan. Het is iets waar ik van moet leren.’