Balk stopt bij Oranje: ‘Telkens beter worden hoeft niet meer’

‘Ik geniet van elke training. Met z’n allen kapot gaan. Van het veld afgaan met schaafwonden. Het uiterste van jezelf vragen. Ik merk dat ik fit ben. Misschien lichamelijk wel sterker dan ooit. Maar als ik eerlijk naar mezelf ben, heb ik de wil niet meer om in mijzelf te investeren. Om nog eens op zoek te gaan naar die extra procenten, waar winst in zit.’

‘En dat hoort er wel bij, als je international wil zijn.’

Balk heeft de afgelopen dagen zijn beslissing vaak uitgelegd. Aan zijn teamgenoten, aan zijn familie en uiteraard ook aan bondscoach Jeroen Delmée. Het was geen beslissing die uit de lucht kwam vallen. Balk was na de gouden Spelen van Parijs de enige speler - los van stoppers Pirmin Blaak en Seve van Ass - die geen commitment afgaf tot en met de Olympische Spelen van 2028.

‘Ik wilde niet verder kijken dan het afgelopen WK. Dat was de enige prijs die ik nog niet had gewonnen’, verklaart Balk. ‘Het grote doel, dat mooi en overzichtelijk was. Daar wilde ik alles voor doen. Daarna zouden we wel verder zien. Dat veranderde natuurlijk na de halve finale. Toen had ik nog geen ruimte om er echt goed bij stil te staan. De teleurstelling was heel groot en we moesten nog om het brons spelen. Pas toen het toernooi helemaal klaar was, kon ik er echt over nadenken.’

Na het WK ging Balk op vakantie in Frankrijk. ‘Daar twijfelde ik. Mijn gedachten gingen alle kanten op. Het is fantastisch om international te zijn. Ik hou van de toernooien, de trips en de groep.’

Maar deel uitmaken van Oranje vraagt volgens hem dus ook iets anders: iedere dag opnieuw de bereidheid om beter te worden. ‘Ik wil mijn gevoel volgen. En mijn gevoel geeft aan dat ik nog heel erg veel leuk vind aan het spelen op topniveau. Ik heb nog een contract voor drie jaar bij Kampong en daar ben ik heel blij mee. Maar telkens op zoek gaan naar verbeteringen bij jezelf, dat hoeft voor mij niet meer. Dat vuur brandt niet meer, merk ik. Ik kan dat niet meer geven aan het team. En daardoor houdt het hier op voor mij.’

‘Ik merk de afgelopen weken bij Kampong - en ook in de laatste periode bij Oranje - dat ik het superleuk vind om jongere gasten beter te maken. Uit tips geven haal ik meer voldoening dan dat ik na een training nog honderd hoge ballen geef. Of mijn flats aan het verbeteren ben.’

Met een lach: ‘Ik weet ook niet of ik nog beter ga worden. Dit is wat het is. En daar ben ik zelf best content mee. Dan is het ook wel mooi zo, toch?’

Dinsdag sprak hij hierover met bondscoach Jeroen Delmée en diens assistent Eric Verboom. Het gaf Balk het laatste zetje, als bevestiging dat zijn keuze de juiste was. ‘Zij willen wel dat hun spelers de wil hebben om steeds beter te worden. Terecht, vind ik. Ik heb het gesprek tot mij door laten dringen. Ik stond de dagen erna op met de gedachte: ik stop als international. En dat voelde oké. Toen heb ik Delmée nogmaals gebeld.’

Een goed gesprek volgde, vertelt Balk. ‘Tot dat moment kon ik terug. Mijn familie was al op de hoogte van mijn besluit. Maar in dat belletje werd het definitief. Ik sta er volledig achter. Maar toch geeft het een gek gevoel. Je laat iets achter. Een hele gave groep waar we vijf jaar geleden aan iets heel moois zijn begonnen.’

Die 176 interlands hebben hem veel gebracht. ‘Alleen al zo veel fantastische herinneringen en plezier. Momenten voor het leven die je nooit meer vergeet. Natuurlijk denk ik dan aan het succes in Parijs. Maar ook aan de lange tijd in het buitenland in de winter, waar je elkaar door en door leert kennen. Terwijl je ondertussen het uiterste van jezelf vraagt. Ik ben zo dankbaar dat ik dit heb mogen meemaken.’

De Olympische Spelen van Tokio waren een dieptepunt van Balk in Oranje. ‘Die deed heel veel pijn. Maar dat geldt ook voor het afgelopen WK. Ik liep daar in een waas over het veld. Wilde het liefst weg van die plek. Die wond is nog heel vers. Ook omdat je weet dat je nooit meer wereldkampioen kunt worden. Na Tokio wist je dat er misschien een herkansing kwam. Nu kan dat niet meer. Maar dat gevoel moet niet als een schaduw over mijn tijd in Oranje heenhangen.’

De afgelopen dagen heeft Balk zijn nieuws al verteld binnen Kampong en de Oranje-selectie. Hij krijgt mooie en persoonlijke reacties op zijn aangekondigde afscheid. ‘En dat raakt me. Timo Boers appte mij bijvoorbeeld dat hij zo blij was met het advies en de hulp die ik hem heb gegeven over het verdedigen. Die passie probeer ik natuurlijk over te brengen. Dat vind ik prachtig om terug te horen. En die tips blijf ik nog heel graag geven. Alleen doe ik dat nu niet meer bij Oranje, maar alleen bij mijn club.’