Balk met gebroken teen richting WK: 'Waggel alweer een beetje'

Hij stond er zondag vrij monter bij, langs het veld van zijn cluppie Kampong. Natuurlijk baalde hij flink van de 5-3 nederlaag in de neo-klassieker tegen Bloemendaal. De wedstrijd waarin de Utrechters gevoelsmatig hun laatste playoff-kansen vergooiden. Dat hakte er natuurlijk ook in bij de captain, die naast de dug-out zijn ploeg ten onder zag gaan.

Na afloop probeerde hij zijn teamgenoten op te beuren. Een klap op de schouder. Een korte knuffel. Of een bemoedigend gesprekje, huppend van speler naar speler. ‘Ik waggel alweer een beetje’, klinkt het optimistisch. ‘Sinds een week hoef ik geen krukken meer te gebruiken. Daar ben ik al heel blij mee. Weet je, ik kan nu gaan roepen hoe shit dit allemaal is. Maar daar heb ik vrij weinig aan. Ik probeer vooral vooruit te kijken.’ Hangend aan het hek en kijkend naar zijn linkervoet: ‘Vergeleken met een paar dagen eerder loop ik prima.’

'Gips om mijn teen, dat klonk als onzin'

Zijn voet is volledig ingepakt, in een grote zwarte sok. Niet te missen. Een gevolg van een bedrijfsongeval van een paar weken eerder. Balk wilde als eerste loper de strafcorner van KZ-verdediger Aki Käppeler keren. Met een grijns: ‘Ik hield ‘m ook tegen, maar ik was net aan het afzetten. Daardoor stond mijn teen dus ‘open’. Er kwam nog een corner. Ik ging weer terug naar ons doel. Maar toen voelde ik al dat het niet helemaal lekker zat. Ik probeerde die bal nog uit te lopen, maar veel meer strompelen was het niet.’

Hij heeft de beelden al een paar keer teruggezien. ‘Normaal ben ik best blij als ik geraakt word. Dat klinkt misschien gek, maar dat is wel je doel als uitloper. Als-ie tegen mij aanschiet, is het geen goal. Nu zag ik bij mijzelf die blijdschap niet. Daar had ik te veel pijn voor. Al had ik toen geen idee dat het gebroken was. Ik dacht dat het wel meeviel.’

Dat was na afloop dus een vervelende verrassing. ‘Zelfs toen ze over een breuk begonnen, was ik vrij nuchter. Een paar pillen erin en weer snel naar buiten, dat was mijn eerste reactie. Gips om mijn teen? Dat klonk eerst als onzin. Totdat ik begreep dat het een complexe breuk was. Dat er misschien wel een operatie nodig is.’

Het doel: de Pro League

Of dat inderdaad het geval is, weet Balk over anderhalve week. ‘Ik hoop eerst dat de breuk gewoon herstelt. Ook dat is een scenario en dat gaat een stuk sneller. Een operatie kost me extra tijd en daar zit ik natuurlijk niet op te wachten. Ik wil niet nog meer vertraging oplopen richting het WK, al zal ik augustus in elk geval wel halen.’

Maar zijn doel is niet alleen om het WK in augustus te halen. Balk is al meer dan tien jaar international. Weet als geen ander hoe het werkt richting zo’n toernooi. ‘Je moet niet halverwege juli pas aan komen kakken. Je moet ook ritme opbouwen richting het WK. Dus heb ik als doel om er in juni te staan, bij de Pro League-wedstrijden. Ik ken de data uit mijn hoofd. Als ik er daar weer kan staan, ben ik fit genoeg voor het WK. Dat is het plan waar ik mij nu op richt.’

Natuurlijk duurt het nog vijf maanden voordat het toernooi daadwerkelijk begint. Maar Balk mocht vorige week - ondanks zijn blessure - al een beetje aan het toernooi ruiken. Hij was samen met Oranje-captain Thierry Brinkman uit de spelersgroep afgevaardigd om bij de WK-loting aanwezig te zijn in het Wagener Stadion. Balk zat op de tweede rij - direct achter de officials van de Europese bond - toen DJ La Fuente, Naomi van As en Teun de Nooijer de tegenstanders van Nederland uit de bak met balletjes trokken.

Kapot gaan op de hometrainer

Hij zat daar te genieten. Zonder bijgevoel, zonder twijfels. ‘Het WK begon daar echt te leven, ook omdat het groots werd aangepakt. Een live-loting, een praatje van de FIH-president, iets meer show. Het was een beetje zoals ze dat in India doen. En dat vind ik alleen maar gaaf. Eigenlijk motiveerde het alleen maar meer om zo goed mogelijk te revalideren.’

Want daar is Balk al flink mee bezig. ‘Ik mag al op de hometrainer zitten’, klinkt-ie blij. ‘Dan belast ik die teen niet, maar kan ik wel fit blijven. Vind ik mooi, man. Lekker kapot gaan. Daar kan ik van genieten. In de eerste week mocht ik alleen rust houden. Vond ik vreselijk. Ik zag al hoe de omvang van mijn kuit geslonken was. Het is niet best om je achteruitgang te zien.’

‘En dat terwijl ik mij fitter dan ooit voel. Ik ken mijn lichaam veel beter dan vroeger. Weet precies wat ik moet doen om op mijn best te zijn. Ik ga alles op alles zetten om goed en snel terug te komen. Zelfs als daar wel een operatie voor nodig is.’