Backers baalt na gemiste stunt van Kampong: ‘We waren goed genoeg’

Terwijl de regerend landskampioen gaandeweg de wedstrijd de druk opvoerde en kansen kreeg om het duel naar zich toe te trekken, voorkwam Backers keer op keer een Bossche treffer. Met haar reddingen gaf ze Kampong tijd, vertrouwen en uitzicht op een stunt. Tot de late 3-2 van Den Bosch-aanvaller Joosje Burg die droom alsnog kapotsloeg.

‘Dit is echt enorm zuur’, zei Backers na afloop, de teleurstelling nog vers in haar stem. ‘Ik barstte gelijk in tranen uit. Je bent zo dichtbij. Dat is verschrikkelijk. Echt superbalen.’

Na de 1-1 van donderdag in Utrecht had Kampong zaterdagmiddag aan de Oosterplas brutaal de leiding genomen. De ploeg van coach Kai de Jager verdedigde georganiseerd, hield lang stand en ging zelfs met een 0-1 voorsprong de rust in. Daarna kwam Den Bosch terug tot 2-1, maar in de slotfase leek Kampong alsnog shoot-outs af te dwingen na een late gelijkmaker van Charlotte Hoctin Boes.

Backers voelde op dat moment vooral vertrouwen. ‘Ik dacht: kom maar op met die shoot-outs. Die gaan we gewoon winnen. Ik had er echt alle vertrouwen in. We hadden er ook veel op getraind.’

Maar die shoot-outs kwamen er niet. Den Bosch vond alsnog een gaatje. De 3-2 viel, Kampong viel stil en Backers bleef achter met het gevoel dat er veel meer in had gezeten.

De keepster speelde zelf een sterke wedstrijd. Zeker in de eerste helft hield ze haar ploeg met meerdere reddingen overeind. Toch keek ze na afloop vooral kritisch naar de ballen die er wél invlogen. ‘Ik ben blij met de reddingen die ik heb kunnen maken. Maar ik krijg er wel drie om mijn oren.’

Vooral de strafcorner van Frédérique Matla, waaruit Den Bosch de 1-1 scoorde, zat haar dwars. ‘Je weet gewoon dat ze hem daar kan pushen. Dan is het heel frustrerend dat je hem niet hebt. Dat neem ik mezelf wel kwalijk.’ Ze nuanceerde meteen hoe lastig zo’n bal is. ‘Je weet waar hij kan komen, maar je weet het natuurlijk ook nooit zeker. Hij is hard, zit in het zijnetje en de hoogte is telkens weer anders. In de eerste helft stop je hem wel, in de tweede helft niet. Dat is klote.’

De opdracht van Kampong was helder: georganiseerd blijven, zeker tegen de snelheid van Den Bosch. Het was een plan van aanpak dat de Utrechtse ploeg al het hele seizoen houvast gaf. ‘Ik denk dat we dat best oké hebben gedaan, ook op momenten dat we echt onder druk stonden. Iedereen zat goed in de wedstrijd. We verdedigden sterk. Maar je hoeft maar één moment te verslappen en dan is het klaar’, zegt Backers. ‘In alle topwedstrijden zijn het de kleine foutjes die meteen worden afgestraft.’

De teleurstelling overheerste, maar trots was er ook. Twee jaar geleden werd Kampong in de halve finale nog hardhandig uit de droom geholpen door Den Bosch. Na een 0-3 nederlaag in Utrecht volgde aan de Oosterplas een 7-0 afstraffing. Nu stond er volgens Backers een totaal ander Kampong.

‘Ik ben erg trots op het team’, vertelt ze. ‘Als je dit Kampong vergelijkt met twee jaar geleden: het zijn bijna allemaal dezelfde meiden, maar er staat een compleet ander team. Ik ben ontzettend trots op hoe we ons hebben ontwikkeld.’

Kampong moest het in de beslissende fase van het seizoen doen zonder Noor van den Nieuwenhof en Mea de Vries, die vanwege zware knieblessures ontbraken. De afwezigheid van beide speelsters liet zich voelen. ‘Noor is in bijna alle facetten van haar spel belangrijk voor ons’, zegt Backers. ‘En met Mea viel er voorin veel dreiging weg. Die twee hebben we echt gemist.'

Tegelijk zag Backers hoe anderen opstonden. Ze noemt onder anderen Veere ter Horst. ‘Die heeft het fantastisch gedaan. Die meid is pas twintig en krijgt ineens de verantwoordelijkheid van Noor op zich. Succes daarmee. Ik denk dat we dat, voor zover dat kon, samen heel goed hebben opgepakt.’

Hechte groep

De blessures deden iets met Kampong. Niet alleen tactisch, ook mentaal. ‘Play-offs gaan over tactieken en technieken, maar voor een heel groot deel ook over het mentale spelletje. Dat wordt beïnvloed door dit soort dingen. Maar het geeft ook kracht, want we wilden het voor die meiden doen. We zijn een enorm hecht team. We spelen al lang samen, gaan voor elkaar door het vuur en trekken ook buiten het veld veel met elkaar op.'

Dat hechte gevoel moet Kampong meenemen naar volgend seizoen. Backers ziet geen reden waarom de ploeg de komende jaren niet opnieuw kan meedoen in de absolute top van de Hoofdklasse. ‘Sinds Kai [de Jager, coach] bij ons kwam, zijn we echt stappen gaan zetten. Die lijn moeten we doortrekken. Dan gaan we met Kampong een heel mooie toekomst tegemoet. We hebben dit seizoen al laten zien dat we bij de top horen. Het team blijft nagenoeg hetzelfde, dus we kunnen doorbouwen. Het ziet er goed uit. We gaan er wel komen.’