Assistkoning Koen Bijen: ‘Toch blijft scoren verslavender’

Na 106 interlands staan er inmiddels 44 doelpunten en 26 assists achter zijn naam als international. Daarmee behoort Bijen tot de productiefste spelers in het Oranje van Delmée. Qua assists is hij sinds diens aantreden eind 2021 zelfs lijstaanvoerder.

Ook met zijn treffers staat hij hoog: alleen strafcornerkanon Jip Janssen (62 goals) en Thierry Brinkman (45) scoorden vaker. Tellen we goals en assists bij elkaar op, dan droeg alleen Janssen tot nu toe meer bij dan Bijen (73 om 70).

Twee van de 26 assists kwamen zondag bij de WK-ouverture tegen Nieuw-Zeeland tot stand. Oranje keek tegen een 0-1 achterstand aan toen Bijen de gelijkmaker voorbereidde voor Tjep Hoedemakers. Zelf vierde hij die assist alsof hij de bal eigenhandig in het doel had geslagen.

‘We hadden die goal echt nodig. We stonden 1-0 achter en dat was echt de ontlading van: oké, nu gaan we het omdraaien ook.'

Daarna bleef Bijen zijn stempel drukken. Bij de 4-1 bediende hij opnieuw Hoedemakers, waarna hij zelf de 5-1 voor zijn rekening nam uit de rebound van een strafcorner. Eén goal, twee assists: precies het soort wedstrijd waarin zijn rendement volledig zichtbaar werd.

Een doelpunt blijft voor Bijen overigens nét wat lekkerder dan een assist. ‘Een doelpunt maken vind ik verslavender. En scoren voor Oranje is heel bijzonder. Maar als ik in een wedstrijd niet scoor en wel twee assists geef, ben ik ook gewoon tevreden.’

Dat Bijen inmiddels op 26 assists staat, is volgens hem geen toeval. Vooral met sommige ploeggenoten heeft hij voorin een sterke onderlinge klik. Thierry Brinkman - Bijens ploeggenoot bij Den Bosch - profiteerde tot nu toe het vaakst van zijn voorbereidende werk, met negen goals uit een assist van Bijen. Hoedemakers volgt met vijf treffers.

‘Met Thierry weet ik precies waar en wanneer hij loopt. En met Tjep heb ik dat ook. Sommige spelers voel je gewoon wat beter aan.’ Volgens Bijen speelt daarbij meer dan alleen hockeygevoel. ‘Je moet elkaar de bal ook gunnen. Die gunfactor is heel belangrijk.’

Dinsdag, in de tweede groepswedstrijd tegen Argentinië, was Bijens rol een stuk minder opvallend. Hij kreeg nauwelijks een bal en kwam behalve een vroeg backhandschot niet meer in scoringspositie. Precies daarin zit volgens Bijen soms het lot van een internationale spits. ‘De ene wedstrijd raak je wat meer ballen dan de andere.’

Over één ding heeft hij dit WK in ieder geval niets te klagen: zijn lichaam. Bijen oogt aan het begin van dit WK messcherp en zegt zich fysiek beter te voelen dan hij op een groot toernooi ooit heeft gedaan.

‘Ik heb geen moeite met rennen. Ik vlieg over het veld en ik voel de na een wedstrijd geen spierpijn.’ Een sluitende verklaring heeft hij er niet voor. ‘Ik vlieg gewoon alsof ik het niet voel. Alsof ik twaalf ben.’

Dat uitgerekend Bijen zich zo fris voelt, is niet onbelangrijk. Zijn spel leeft van arbeid. Van sprinten, druk zetten, verdedigers opjagen en opnieuw meters maken.

‘Mijn basis is gewoon heel hard werken. Ballen afpakken, de press aanjagen en iedereen om me heen daarin meenemen. En dan komt het aan de bal vanzelf wel in de cirkel.’

Die arbeid vormt voor Bijen de basis, maar als spits kijkt hij uiteindelijk ook gewoon naar de opbrengst. En die houdt hij al jaren zelf nauwgezet in de gaten. Toen hij in 2018 de Hoofdklasse bereikte en voor Klein Zwitserland ging spelen, begon hij zijn eigen wedstrijden en doelpunten al bij te houden.

‘Dat ik de Hoofdklasse had gehaald, was voor mij heel groot. Dan is het wel vet als je ook weet hoeveel wedstrijden je hebt gespeeld en hoe vaak je gescoord hebt.’

Daar zat ook een praktische reden achter. De gegevens waren namelijk nergens terug te vinden. ‘Als iemand er nu naar vraagt, heb ik tenminste een antwoord. Als spits zeggen dat je geen idee hebt hoe vaak je hebt gescoord? Dat vind ik zo suf.’

Zijn eigen administratie is eenvoudig. Geen uitgebreide database, geen ingewikkelde formules. Tijdens het gesprek pakt Bijen zijn telefoon erbij en scrolt hij door zijn notities. Wedstrijden voor club en land, doelpunten, seizoenen, toernooien: alles staat er overzichtelijk onder elkaar.

Zijn 106de interland – het duel met Argentinië van dinsdag – is ook al toegevoegd. ‘Het is niet zo’n mooi bestand als dat van jullie, maar alles wat ik wil weten staat erin’, zegt hij lachend.

Die cijfers beheersen zijn leven niet, benadrukt Bijen. Wel vindt hij het leuk om naar mijlpalen toe te werken. Honderd doelpunten in de Hoofdklasse bijvoorbeeld.

‘Elke keer als ik scoor, denk ik: oké, zoveel goals nog. Dat motiveert. Volgens mijn telling sta ik nu op 86. Maar het is niet dat ik er elke dag mee bezig ben.’

Bijen ziet ook weinig reden om geheimzinnig te doen over individuele statistieken. In een teamsport ligt dat soms gevoelig, alsof persoonlijke cijfers per definitie op gespannen voet staan met het teambelang. Zelf kijkt hij daar anders naar.

‘Je hoeft er niet mee te koop te lopen, maar je mag er best voor uitkomen. Ik ben een spits om goals te maken en bij te dragen aan het team. Ik vind het gewoon leuk om dat bij te houden.’

Zelf had Bijen nooit verwacht dat zijn rendement in Oranje zo hoog zou oplopen. ‘Daar ben ik alleen maar heel trots op. Ik ben nog lang niet klaar en wil het zo hoog mogelijk neerzetten. En dan kijken of iemand het kan evenaren.'

Een persoonlijk aantal doelpunten of assists voor dit WK heeft hij niet in zijn hoofd. Dat is op dit toernooi ook niet belangrijk. ‘Als wij als team goed zijn, dan kunnen we de WK-finale halen. We willen uiteraard voor goud gaan.’

Zijn eigen notities kan hij daarna altijd nog bijwerken.