Argentijnse pers vol lof na wereldtitel: ‘Veel beter dan Nederland’

Dat Argentinië uitgerekend het oppermachtige Oranje in eigen huis van de troon stootte, hadden maar weinig Argentijnse media zien aankomen. ‘De statistieken spraken vrijwel volledig in het voordeel van Nederland. Hun algemene record, recente ontmoetingen, titels en het feit dat ze thuis speelden, wezen allemaal op de Nederlanders als de overduidelijke favorieten voor de wereldtitel’, schrijft Olé. ‘Las Leonas bereikten echter wat het moeilijkst leek: ze versloegen de reus van het vrouwenhockey op eigen bodem en verzekerden zich van hun derde wereldtitel.’

Over één ding zijn de Argentijnse media het na de verrassende ontknoping eens: de wereldtitel was allesbehalve onverdiend. Argentinië was volgens de kranten in de reguliere speeltijd de betere ploeg geweest. ‘In het thuisland van de torenhoge favoriet, tegen een Nederlands team dat alles mee leek te hebben, toonde Argentinië zich van zijn beste kant’, schrijft Olé.

Ook La Nación zag Argentinië als de bovenliggende partij. ‘Uit spelend en duidelijk beter dan hun tegenstanders, schreef Argentinië geschiedenis op Nederlandse bodem. Las Leonas waren veel beter dan hun rivalen, vooral in de tweede helft. Ze gaven de controle geen moment uit handen en bleven onverminderd doorgaan voor het resultaat waar ze zo naar verlangden.’

De krant noemt het ‘een finale om nooit te vergeten’. Clarín komt tot ongeveer dezelfde conclusie: ‘Las Leonas zijn wereldkampioen, en dat zijn ze absoluut verdiend. In de finale waren ze superieur aan Nederland en, belangrijker nog, ze bewezen gedurende het hele toernooi, waarin ze steeds beter werden, de beste te zijn.’

Na Perth in 2002 en Rosario in 2010 was dit voor Argentinië de derde wereldtitel. Olé ziet daarin vooral het bewijs dat de typische Argentijnse mentaliteit ook bij de nieuwe lichting nog altijd springlevend is. ‘Generaties, spelers, coaches en rivalen kunnen veranderen. Maar er blijft iets over: die Argentijnse spirit die tevoorschijn komt wanneer het het hardst nodig is, die doorzet wanneer de benen het begeven, en die het onmogelijke mogelijk maakt.’

Ook La Nación herkent in de nieuwe wereldkampioen veel van de ploegen die in 2002 en 2010 de wereldtitel veroverden. ‘Met andere namen, met ander bloed, maar met dezelfde essentie.’

Die overeenkomst zit volgens de krant vooral in de betekenis van het shirt van Las Leonas. ‘De speelsters voelen dezelfde trots, identiteit en verantwoordelijkheid wanneer ze voor Argentinië uitkomen. Want Las Leonas zijn ook een manier van leven.’

Lof is er vooral voor Maria Granatto. De Argentijnse aanvoerster tikte zes minuten voor tijd uit een strafcorner de 1-1 binnen en zorgde er daarmee voor dat de wereldtitel uiteindelijk via shoot-outs werd beslist. La Nación wijdt een afzonderlijk verhaal aan de 31-jarige Granatto, onder de veelzeggende kop: ‘María José Granatto, de kleine reus die met haar doelpunt de deuren naar glorie opende.’

Niet alleen haar gelijkmaker wordt daarin geroemd. De krant benadrukt ook haar leiderschap binnen de ploeg. ‘De eer voor het behalen van de derde wereldtitel komt het hele team toe, maar Majo opende de deuren naar de glorie met een cruciale treffer.’

Ook is er in de Argentijnse media veel aandacht voor Cristina Cosentino, die in de shoot-outs uitgroeide tot de grote heldin. De keepster stopte drie van de vier Nederlandse pogingen en had daarmee een belangrijk aandeel in de wereldtitel.

De nieuwssite Infobae vindt dat Cosentino meer erkenning had verdiend. De officiële prijs voor beste keepster van het WK ging naar de Australische Jocelyn Bartram. ‘Hoewel de organisatoren de Australische verkozen tot beste keeper, lijdt het geen twijfel dat de Argentijnse keeper de meest beslissende speelster van het toernooi was.’

Zo kwam in Amstelveen een WK ten einde dat volgens Olé een bijzondere plek inneemt in de Argentijnse hockeygeschiedenis. ‘Las Leonas verdienden alle lof en vierden feest in het thuisland van de regerend wereldkampioen en olympisch kampioen, in wat wordt beschouwd als de grootste hockeytempel ter wereld.’

En als het aan Clarín ligt, hoeft de derde wereldtitel geen eindpunt te zijn. De krant wijst erop dat liefst tien Argentijnse speelsters op dit WK hun debuut op het mondiale podium maakten.

‘Nederland werd verslagen door een Argentijns team dat ook een veelbelovende toekomst heeft’, schrijft Clarín. ‘In dat team stelde niemand teleur. En toen het er echt op aankwam, gaven ze allemaal alles.’