Annan stopt als bondscoach van China: ‘Fysiek en mentaal uitgeput’

Annan maakte haar besluit bekend via LinkedIn, waar ze uitgebreid stilstaat bij de fysieke en mentale tol die haar werk de afgelopen jaren heeft geëist. Annan benadrukt dat ze niet definitief afscheid neemt van de hockeysport, maar voorlopig rust nodig heeft.

‘Na elf jaar als coach op internationaal topniveau en 25 internationale toernooien heb ik een punt bereikt waarop ik zowel fysiek als mentaal uitgeput ben’, schrijft Annan. ‘Door nu terug te treden, luister ik naar wat ik zelf nodig heb: tijd om te herstellen en nieuwe energie op te doen.’

Annan stond sinds mei 2022 aan het roer van de Chinese damesploeg. Haar grootste succes boekte ze tijdens de Olympische Spelen van Parijs in 2024. Daar leidde ze China verrassend naar de finale, waarin titelverdediger Nederland pas na shoot-outs te sterk bleek. 

In haar afscheidsbericht spreekt Annan met veel waardering over haar speelsters. ‘Hun wil om voortdurend te leren en zich te verbeteren is buitengewoon. Het zijn niet alleen geweldige sporters, maar ook fantastische mensen. Het coachen van deze speelsters heeft mij op zoveel manieren een betere coach gemaakt.’

Voor haar periode in China was Annan jarenlang succesvol als bondscoach van de Nederlandse dames. Ze trad in oktober 2015 aan als opvolger van Sjoerd Marijne en won met Oranje onder meer de wereldtitel van 2018 en olympisch goud in Tokio in 2021. Ook veroverde ze zilver tijdens de Spelen van Rio de Janeiro in 2016.

Aan haar dienstverband bij de Nederlandse hockeybond kwam begin 2022 een voortijdig einde. Annan werd ontslagen nadat uit gesprekken met speelsters naar voren was gekomen dat binnen de ploeg sprake was van een angst- en zwijgcultuur.

Enkele maanden later begon ze aan haar nieuwe uitdaging in China, waar ze de nationale ploeg naar de wereldtop bracht. Haar prestaties leverden haar opnieuw internationale erkenning op. Annan werd tijdens haar trainersloopbaan zeven keer door de internationale hockeyfederatie FIH uitgeroepen tot beste coach ter wereld, waaronder in 2026.

In haar verklaring grijpt Annan haar vertrek ook aan om aandacht te vragen voor de positie van vrouwelijke coaches in het internationale hockey. Volgens haar zijn er op het hoogste niveau nauwelijks nog vrouwen als hoofdcoach actief. ‘Niet omdat er geen geschikte vrouwen zijn. Die zijn er wel degelijk en ze zijn er klaar voor. Ze krijgen simpelweg niet de kans om teams te leiden of deel uit te maken van een coachingstaf’, schrijft ze. ‘Dat moet veranderen.’

Annan wijst daarnaast op de hoge werkdruk in de topsport. Waar het herstel van spelers zorgvuldig wordt gepland, schiet de aandacht voor het welzijn van coaches volgens haar vaak tekort. ‘Vermoeidheid is een signaal, geen zwakte. Rust nemen betekent niet dat je opgeeft.’

Ook haar gezin speelde een belangrijke rol in de beslissing. Volgens Annan was ze gedurende de afgelopen vierenhalf jaar bijna vier jaar van huis. Zelfs wanneer ze thuis was, stond haar werk centraal. ‘Als ik erop terugkijk, was ik er vaak zelfs niet echt bij wanneer ik fysiek thuis was. Nu is het tijd om mijn familie op de eerste plaats te zetten.’

Annan behoort tot de succesvolste speelsters en coaches uit de hockeygeschiedenis. Als international van Australië won ze olympisch goud in 1996 en 2000 en werd ze tweemaal wereldkampioen. In 1998 en 2000 werd ze verkozen tot beste hockeyster ter wereld.

Na haar spelersloopbaan maakte ze naam als coach in Nederland. Ze stond aan het roer bij Klein Zwitserland en werd in 2014 bij Amsterdam de eerste vrouwelijke hoofdcoach in het Nederlandse herencompetitie. Een jaar later volgde haar aanstelling bij Oranje.

Of en wanneer Annan terugkeert als coach, is nog onduidelijk. Zelf houdt ze de deur nadrukkelijk open. ‘Dit is geen einde, maar een pauze’, schrijft ze. ‘China zal altijd een bijzondere plek in mijn hart hebben. Dit is geen definitief afscheid, maar voor nu slechts een tot ziens.’