Abelen ineens onder de Bossche lat: 'Hoop dat Josine snel weer keept'

Bijna twee seizoenen sta je in de schaduw van een van de beste keepers ter wereld. En dan moet je er ineens staan in de belangrijkste fase van het seizoen. De fase waarin elke bal zwaarder weegt, elke rebound gevaarlijker is en elke fout onder een vergrootglas ligt. Voor de bescheiden twintigjarige Abelen stond haar hockeywereld deze maand ineens op zijn kop.

Het begon allemaal in de aanloop naar de laatste reguliere competitiewedstrijd van Den Bosch tegen Oranje-Rood, op zondag 10 mei. Op de dinsdag ervoor raakte Koning tijdens de training geblesseerd aan haar knie. Een paar dagen later hoorde Abelen dat zij zou spelen. Het betekende haar basisdebuut onder de lat, nadat ze tijdens de EHL in april al een paar minuten had gekeept in de slotfase van het duel met Watsonians (6-0).

‘Het was natuurlijk even schakelen voor mij’, zegt Abelen. ‘Ik had eigenlijk gehoopt dat Josine tegen Kampong weer zou kunnen spelen. Maar het is ook mooi dat ik nu mijn kans heb gekregen.’

Daar zit precies de dubbelheid van haar situatie. Abelen wil spelen, zoals elke keeper. Maar niet op deze manier. Niet omdat haar collega geblesseerd is. ‘Vanuit de grond van mijn hart hoop ik dat ik komend weekend tegen Amsterdam gewoon weer lekker langs de zijlijn sta’, zegt ze. ‘Maar ik ben ook blij dat ik tegen Kampong iets voor het team heb kunnen betekenen en dat we een mooie finaleplaats hebben.’

Opvallend genoeg voelde Abelen voor de halve finales tegen Kampong minder spanning dan voor haar optreden tegen Oranje-Rood. ‘Ik heb eigenlijk nooit echt zenuwen’, vertelt ze. ‘Maar ik was zenuwachtiger voor Oranje-Rood dan voor Kampong. Misschien omdat dat de eerste keer was.’

Het hielp dat Den Bosch haar volledig steunde. Niet alleen haar teamgenoten, maar juist ook Koning zelf. Samen bekeken ze beelden. Samen bespraken ze situaties. En Koning nam bewust de rol op zich om Abelen richting de halve finale vertrouwen te geven.

‘Ik vind het waanzinnig hoeveel vertrouwen mijn team in mij heeft’, zegt Abelen. ‘Ik heb met Josine beelden gekeken en geanalyseerd. Ik vind het heel bewonderenswaardig hoe ze het oppakt en hoe ze er voor mij is. We gunnen elkaar allebei alles. Ik weet wat mijn rol is en dat is helemaal oké. Maar ik vind het echt heel knap hoe ze erin staat.’

Koning gaf haar ook een simpele boodschap mee. Niet bezig zijn met de afwezige nummer één. Niet denken aan de grootte van het moment. Gewoon keepen.

‘Ze zei: lekker op jezelf focussen. Het draait nu niet om mij, jij moet het nu gaan doen. Iedere bal is voor jou. Niet te streng zijn voor jezelf. Leg de druk niet te hoog. En weet dat het team jou ook gaat helpen om te zorgen dat die bal er niet in gaat.’

Ongelukkig moment

Dat laatste was tegen Kampong hard nodig. De ploeg uit Utrecht speelde in beide duels met lef en dook regelmatig gevaarlijk op in de Bossche cirkel. In de heenwedstrijd van donderdag had Abelen bij de openingstreffer van Kampong een ongelukkig moment, waarbij ze niet helemaal vrijuit ging.

‘Ik heb die goal teruggekeken’, zegt Abelen. ‘Bij de tip-in [van Guusje Moes] zat ik er nog goed bij, maar daarna ging ik te vlug naar de grond.' Het gaf Kyra Fortuin de kans de rebound binnen te prikken. 'Het zag er inderdaad niet helemaal lekker uit. Daar ben ik me ook van bewust. Ik ben best kritisch op mezelf.'

Zaterdag kwam er revanche in de return aan de Oosterplas. Niet in de vorm van grote woorden, maar van een belangrijke redding. Al vroeg in de wedstrijd maakte Abelen een vlammend schot van Bente van der Veldt onschadelijk, een moment dat haar direct in de wedstrijd trok. ‘Het is lekker dat je die eerste bal hebt’, zegt ze. ‘Dan kom je lekker in de wedstrijd.’

Of ze zaterdag in de eerste finalewedstrijd tegen Amsterdam opnieuw onder de lat staat, weet Abelen nog niet. De situatie rond Koning wordt van dag tot dag bekeken. ‘Ze herstelt goed’, zegt Abelen. ‘Ik heb er vertrouwen in dat ze er komende week staat. Maar ik bereid me goed voor zodat ik er sta als het nodig is.'

Dat klinkt nuchter, bijna achteloos. Maar achter die zin schuilt precies wat Abelen de afgelopen dagen heeft gedaan: haar plek kennen, haar kans pakken en klaarstaan op het moment dat Den Bosch haar nodig had. Niet als vervanger van Josine Koning, maar als Laurette Abelen zelf. En dat bleek in de halve finale meer dan genoeg.