Het moment in het eerste kwart was misschien wel symptomatisch voor de staat van het huidige Pakistaanse team. De begaafde Waheed Ashraf Rana soleerde op fraaie wijze door de defensie van Oranje. Aan verdediger nummer 1 ging hij voorbij, nummer 2 ook, maar bij nummer 3 strandde zijn poging. Een diepe bal vanuit de Nederlandse defensie volgde en drie seconden later had Oranje een strafcorner.

Die ging er in dit geval niet in, maar legde wel pijnlijk de vinger op de zere plek. Pakistan mist het niveau, de professionaliteit en doeltreffendheid van een team als Oranje, momenteel de benchmark van het internationale hockey. Dat is jammer voor de liefhebber van het Aziatisch hockey, waar het hart het vaak wint van het verstand. Waar een extra man passeren dikwijls de voorkeur heeft boven de bal afgeven. En waar met veel meer passie wordt aangevallen dan verdedigd.

Bietenbrug

Dat was eerder deze week ook al duidelijk toen Oranje in Argentinië voor de Pro League voor het eerst tegen Pakistan speelde. De Aziaten verrasten met een voorsprong, hielden Oranje tot de rust in de score nog bij (2-2), maar gingen uiteindelijk hard de Nederlandse bietenbrug op (5-2).

Opvallend in dat duel was vooral het grote aantal strafcorners dat Pakistan weggaf tegen Oranje. En hoewel coach Muhammad Usman vooraf nog zijn vertrouwen uitsprak dat zijn ploeg minder corners zou weggeven, was het in het tweede duel niet veel beter gesteld met de verdedigende technieken van de Pakistanen. Al moet gezegd worden dat het gogme van de Nederlandse aanvallers ook bijzonder groot is. Iedere stick die even te laat laag is, werd afgestraft met een link balletje op een voetje. Het resulteerde in het eerste kwart al in een zestal strafcorners voor Oranje. Dichterbij dan een harde push van Timo Boers op het houtwerk kwam de ploeg van coach Jeroen Delmée niet, omdat met name het stopwerk bij de corners van Oranje ondermaats was.

Verzet gebroken

Gesteund door de gelijke 0-0 stand, kwam Pakistan er in die fase geregeld gevaarlijk uit. Maar het verzet werd in de tweede helft snel gebroken. Timo Boers legde zijn strafcorner goed af op Thijs van Dam, die zijn stick doeltreffend tegen de bal zette: 0-1. Amper bekomen van die tegenslag lag ook nummer twee in het Aziatische doel. Guus Jansen draaide zich knap vrij, ramde de bal bij de tweede paal waar eerder Van Dam ook stond. Ditmaal was het captain Thierry Brinkman - de koning van de tweede paal - die de klap van Jansen tot 0-2 promoveerde.

Die tweede tegenslag sloeg een vernietigend gat in de organisatie van Pakistan waar de spelers door elkaar waren gehusseld als bij een pittige kipcurry. Toen Guus Jansen er met een heerlijke backhand ook nog 0-3 van maakte, was de slachtbank geopend. Maar ondanks acht corners scoorde Oranje niet meer. Pakistan, waar de aanvallers zich niks aantrokken van de achterstand en onverstoorbaar bleven dribbelen, kreeg zelfs nog een goede kans op een doelpunt. Op de lijn bracht Jorrit Croon echter twee keer geweldig redding. De eerste keer leek dat ten koste te gaan van een strafbal, maar die beslissing werd gecorrigeerd.

X-factor

Delmée sprak in de rust voor de camera's van de FIH de wens uit dat Oranje na de rust snel de vierde en vijfde treffer zou maken, zodat het verzet van de Pakistanen definitief zou breken. Kill the match fast, zo zei Delmée met een veel betekenende glimlach. Dat lachen verging de succescoach toch enigszins toen Pakistan deed wat het zo graag doet: lekker aanvallen. Oranje kwam slecht onder de druk uit en moest zelfs strafcorners incasseren. Met de jonge Pakistaanse hockeyheld Sufyan Khan op de kop van de cirkel is dat wel een risico, zo toonde het Wereldtalent van het Jaar 2024. Hij schoof de bal hard langs de benen van Derk Meijer: 1-3. Daar ging de rustige tweede helft voor Delmée.

Niet alleen Pakistan kreeg hoop op een goed resultaat. Dat gold ook voor de commentatoren van Watch.hockey, die de Aziatische spelers meer en meer bewierookten. 'Pakistan brings de X-factor to the Pro League', zo oreerden ze. 'Deze ploeg kan het iedereen moeilijk maken', toepten ze nog een beetje over. De wens was hier duidelijk de vader van de gedachte, zo bewees Thierry Brinkman in de laatste seconde van het derde kwart. De captain ramde de bal met zijn backhand kiezelhard in de kruising, op aangeven van Jansen: 1-4. Die 'tomahawk' legde de commentatoren even het zwijgen op.

Doelpuntrijk slot

De knal van Brinkman zorgde ervoor dat er geen spanning meer op de wedstrijd zat, maar in het laatste kwart vielen er nog vijf treffers. Guus Jansen bekroonde zijn sterke wedstrijd met de 1-5 (harde forehand door de benen). Timo Boers maakte zijn derde van deze Pro League-serie vanaf de strafbalstip (1-6). Waheed Ashraf Rana, die voor de rust dus nog strandde, mocht toch nog een treffer achter zijn naam zetten (2-6), voordat Jorrit Croon met veel X-factor de 2-7 op de borden schoot - opnieuw op aangeven van Jansen. Het laatste woord was voor Sufyan Khan vanaf de kop van de cirkel: 3-7.

Pakistan - Nederland 3-7 (0-3)
17. Thijs van Dam (sc) 0-1
22. Thierry Brinkman 0-2
23. Guus Jansen 0-3
39. Sufyan Khan (sc) 1-3
45. Thierry Brinkman 1-4
51. Guus Jansen 1-5
52. Timo Boers (sb) 1-6
55. Waheed Ashraf Rana 2-6
59. Jorrit Croon 2-7
60. Sufyan Khan (sc) 3-7

Alle berichten over 'Guus Jansen'