Van der Pols: 'Wachten op reactie in mijn knie'

Michelle van de Pols mag, na meer dan een half jaar volledige rust vanwege een peesontsteking in haar knie de komende maand weer het veld op, schrijft het Algemeen Dagblad.

‘De eerstvolgende keer dat ik last krijg van een blessure ga ik wel harder aan de bel trekken,’ zegt de 22-jarige middenvelder van SCHC en, tot voor kort, het Nederlands elftal zaterdag in de krant. ‘Ik heb wel geleerd om beter naar mijn lichaam te luisteren.’

Ze raakte begin vorig jaar geblesseerd aan haar knie. Haar herstel verliep met vallen en opstaan. De pijn verdween maar niet. In de zomer werd haar rust voorgeschreven. Ze miste de gehele eerste competitiehelft.

‘In het begin heb je nog goede hoop,’ zegt Van der Pols. ‘Maar je hoort ook rare verhalen van mensen die met zo n soort blessure nooit meer kunnen sporten. Het was moeilijk om de motivatie er altijd in te houden. Als je alleen in zo'n fysiohok zit met fitnessapparaten mis je de gezelligheid van het team. Gelukkig kreeg ik veel steun van mensen om me heen.’

‘Op een gegeven moment in het revalidatieproces heb ik de teleurstelling losgelaten. Ik kon wel blijven treuren, maar het was duidelijk dat rust het allerbelangrijkste was. Zonder hockey had ik opeens veel meer tijd voor mijn studie en daardoor was ik in staat om coschappen te lopen.’

Voor haar blessure was Van der Pols nog actief op het WK van Argentinië in 2010. Ze droomt nog steeds van de Olympische Spelen. ‘Je blijft altijd hopen op de Olympische Spelen, ook al weet ik dat de kans nu veel kleiner is. Het is zonde, als ik gewoon fit was geweest had ik een goede kans gemaakt om mee te gaan. Mijn ambitie is nog steeds om een vaste waarde te worden in het Nederlands elftal. Maar ik moet het nu eerst langzaam weer opbouwen bij SCHC.’

De club waar ze wordt gemist op het middenveld. ‘Ik ben in ieder geval blij dat ik het eerste half jaar bij SCHC veel heb gespeeld en al heb laten zien wat ik kan. Daardoor had ik al een band opgebouwd met die meiden. Ik besef me nu nog beter hoe ik leuk ik het hockey vind. Als je dag in dag uit moet trainen vergeet dat je dat soms. En de hoeveelheid gezelligheid in het team is ook erg belangrijk. Het zijn toch meisjes waar je om gaat geven. Ik heb goede hoop, het is alleen afwachten hoe mijn knie gaat reageren als ik weer veel op het veld sta.’

Foto: KNHB/Frank Rozendaal