'Als Caldas me zou vragen, zou ik het meteen doen'

Carlijn Welten (24, foto) en Miek van Geenhuizen (30), speelsters van Laren, vielen buiten de boot bij het Nederlands elftal dat zaterdag voor het eerst in actie komt tijdens de Champions Trophy in het Argentijnse Rosario. Maar mocht de bondscoach alsnog een beroep op hen doen, dan staan ze er, vertelt het duo in de Gooi- en Eemlander.

'Als je er maar geen verbitterd verhaal van maakt,'was de eis die Welten – goed voor 34 interlands - stelde aan de verslaggever van het dagblad. 'Ik ben namelijk niet verbitterd. Ik was enorm verbaasd, maar ik heb het geaccepteerd.'

De spits kreeg net als haar clubgenoot Wieke Dijkstra in augustus vorig jaar te horen dat ze niet in de voorselectie van Oranje was opgenomen. Waar Dijkstra woedend reageerde en bekend maakte dat ze onder Caldas niet meer voor Oranje wilde uitkomen, hield Welten zich rustig.

Ze kon zich wel iets bij de reactie van Dijkstra voorstellen, zegt de aanvaller nu. 'Ik had alleen haar woorden misschien niet gebruikt. Maar ook ik heb vreemde dingen meegemaakt. Vorige zomer twijfelde ik zelf of ik wel bij het Nederlands team wilde doorgaan. Als Caldas van me af had gewild, had hij het balletje zo kunnen inkoppen. Maar hij heeft me zelfs overgehaald om me beschikbaar te blijven stellen.'

'Op een gegeven moment had ik weer een gesprek met hem en zei hij: "Kijk me aan, kijk me recht in mijn ogen. Ik zie het in je zitten." Drie weken later lag ik eruit, na een onpersoonlijk gesprekje. Dat heeft voor mij zijn geloofwaardigheid wel aangetast.'

Echt soepel verloopt haar interlandcarrière tot op heden toch al niet, mede als gevolg van blessures. Maar Welten bleef strijden voor haar kans. 'Maar ik wist dat ik de Spelen van Londen kon vergeten toen ik er in augustus niet meer bij zat. Wieke is nog een tijdje blijven hopen. Ik dacht: "Als ik er in het olympisch jaar niet vanaf het begin bij ben, kan ik het vergeten." Hoewel het een klap was, ben ik er toch nuchter en reëel in. Als de coach je niet wil, houdt het op. Het is geen duursport, waarbij je een bepaalde tijd moet lopen om je te kwalificeren. Je bent afhankelijk van de voorkeur van een coach.'

Van Geenhuizen (164 interlands) wordt ondanks haar afwezigheid in Oranje van tweeënhalf nog vaak genoeg in verband gebracht met de nationale ploeg. 'Ik heb zelf bedankt ten tijde van Herman Kruis, maar van mijn kant staat de deur naar Oranje nog altijd open. Als Max Caldas me zou vragen, zou ik het meteen doen. Je wilt toch altijd het hoogste. Het is leuk dat mijn naam nog steeds rond gaat als het om het Nederlands elftal gaat en ik zou liegen als ik zeg dat ik er zelf nooit aan denk. Maar het is de coach die kiest.'

Ook Van Geenhuizen kan zich iets voorstellen van de manier waarop Dijkstra reageerde op haar verwijdering uit Oranje. 'Je raakt toch iets kwijt als je niet meer bij de groep zit. In sportief opzicht, maar ook qua aandacht, sponsors die in je geïnteresseerd zijn. Dat is moeilijk te verkroppen, er ontbreekt opeens iets in je leven. En afvallen is altijd pijnlijk. Zeker als dat een halfjaar voor de Spelen gebeurt en als je toch een redelijke staat van dienst hebt, zoals in het geval van Wieke.'

Zowel Van Geenhuizen als Welten zou niet aarzelen als de bondscoach - in grote nood - toch nog een beroep op hen zou doen. Welten: 'Je bent gek als je de kans om naar de Spelen te gaan laat lopen. Ik gun het iedereen, maar vooral mezelf, zo moet een topsporter ook denken.' En

Van Geenhuizen: ‘Zolang ik hockey, streef ik altijd naar het hoogste en dat geldt nog steeds.’

Foto: KNHB/Frank Uijlenbroek