Dagboek Zambia: Ballen zoeken in de bosjes

Hockeytrainer Gijs Hardeman woont in de Zambiaanse hoofdstad Lusaka, waar hij op het Olympic Youth Development Centre verantwoordelijk is voor het technisch beleid. Vanuit Zambia houdt Hardeman ons op de hoogte van zijn belevenissen. Aflevering 3: Vintage. 

Stuiterend vliegt de bal over het veld. Een verdediger stopt hem niet en de bal nadert de goal. De spitsen stormen hem voorbij achter de bal aan, verdedigers en middenvelders in hun kielzog. Er volgt kluitjeshockey waarbij het stof opwaait en sticks tegen elkaar kletteren. Niemand heeft scheenbeschermers en wederom maken de vele blote voeten indruk.

Dit keer is alleen de ondergrond voor mij het meest opzienbarende. Het is zeventien jaar geleden dat ik op gras heb gespeeld of training gegeven (op de toernooien aan het einde van het seizoen na) en dat is wel weer even wennen. Shaven, low back hand, snelle technische drills: forget it. terug naar de basis. Stoppen-slaan en in een veel trager tempo dan ik ben gewend. En ballen zoeken in de bosjes.

Hier in de het noorden van Zambia, The Copperbelt area, is er geen kunstgras zoals in de hoofdstad Lusaka. Op mijn normale werkplek kan ik werken aan modern snel hockey met veel verschillende technieken, maar hier op de bakermat van het Zambiaanse hockey moet ik een stap terug in de tijd. Als dat letterlijk zou kunnen, kon ik zien dat hier een gezonde hockeycultuur heerste, met tien clubs, allemaal gesponsord door de kopermijnen, die voor de velden en clubhuizen zorgden.

Een overheid in geldnood verkocht de mijnen aan buitenlandse investeerders en draaide daarmee de sportcultuur de nek om. Hockey stierf en begint nu aan een comeback. Met ouderwets technieken in een modern trainingsjasje op een knollenveld. Lekker vintage, dat wel, maar lopen ze daarmee niet gewoon mijlen achter en is het eigenlijk een beetje zinloos?

De 60 kinderen op de clinic vandaag bewijzen het tegendeel. Vier uur lang stuiterballen. Vier uur lang ballen slaan op het netloze goal. En belangrijker, vier uur lang plezier. Hopelijk komt hier ooit het tweede kunstgrasveld van Zambia, maar dat is waarschijnlijk ijdele hoop. Voorlopig dus maar 'gewoon' met de blote voeten in de aarde een balletje slaan en graspollen rapen.

Foto: Gijs Hardeman